Jupi - żegnaj hotelu! Po tygodniu czekania nie-do-końca-wiadomo-na-co spotkałam się dziś z właścicielami naszego przyszłego mieszkania. Jutro wybieramy się do jakiegoś urzędu zarejestrować umowę i dostanę klucze.
Właścicieli spotkałam w ich własnym domu, na osiedlu domków jednorodzinnych. Kolejna odsłona Pune. Wjazd jest strzeżony, a domy - mimo że stoją dość blisko siebie - ładne i każdy inny. Mnóstwo zieleni; w końcu jest monsun, wszystko co może rosnąć i kwitnąć - rośnie i kwitnie. Właściciele to starsi ludzie, nieźle chyba sytuowani, kiedy on pracował dużo jeździli po świecie, znają Polskę. Opowiedzieli parę raczej luźno związanych z tematem historii, trochę dopytywali o męża - przy okazji oglądania mieszkania właściciel poznał Tomka - a w końcu powiedzieli agentowi, że skoro mnie już poznali, to mogę się jutro wprowadzić. Podobają mi się. Niezbyt racjonalnie zgodziłam się więc na zmianę dobrze przestudiowanej umowy na umowę przez nich zaproponowaną - bo powiedzieli, że tamta jest skomplikowana i jej nie rozumieją. Przeczytałam, wygląda dobrze, niech im będzie. Też tak czasem macie, że podejmujecie decyzje sercem zamiast głową?
Na odchodnym dwa razy powtórzyli, żeby ich czasem odwiedzić. "W Indiach jest tak, że każdy może przyjść do każdego do domu kiedy zechce. Zapraszamy; jakbyś kiedyś wracała z biura i miała ochotę na herbatę - po prostu przyjedź. Tu nie trzeba być zbyt formalnym."
Po powrocie do hotelu zrobiłam szybą rundę po okolicznych sklepikach i straganach szukając materaca (w nowym mieszkaniu mamy gołe łóżka). Wracając przechodziłam koło "naszego" osiedla. Szłam tam drogą już wiele razy, a dopiero dziś zauważyłam kawiarnię, piekarnię i bibliotekę - wszystko tuż. Widocznie w mojej głowie proces zadomowiania właśnie się rozpoczął.
Właścicieli spotkałam w ich własnym domu, na osiedlu domków jednorodzinnych. Kolejna odsłona Pune. Wjazd jest strzeżony, a domy - mimo że stoją dość blisko siebie - ładne i każdy inny. Mnóstwo zieleni; w końcu jest monsun, wszystko co może rosnąć i kwitnąć - rośnie i kwitnie. Właściciele to starsi ludzie, nieźle chyba sytuowani, kiedy on pracował dużo jeździli po świecie, znają Polskę. Opowiedzieli parę raczej luźno związanych z tematem historii, trochę dopytywali o męża - przy okazji oglądania mieszkania właściciel poznał Tomka - a w końcu powiedzieli agentowi, że skoro mnie już poznali, to mogę się jutro wprowadzić. Podobają mi się. Niezbyt racjonalnie zgodziłam się więc na zmianę dobrze przestudiowanej umowy na umowę przez nich zaproponowaną - bo powiedzieli, że tamta jest skomplikowana i jej nie rozumieją. Przeczytałam, wygląda dobrze, niech im będzie. Też tak czasem macie, że podejmujecie decyzje sercem zamiast głową?
Na odchodnym dwa razy powtórzyli, żeby ich czasem odwiedzić. "W Indiach jest tak, że każdy może przyjść do każdego do domu kiedy zechce. Zapraszamy; jakbyś kiedyś wracała z biura i miała ochotę na herbatę - po prostu przyjedź. Tu nie trzeba być zbyt formalnym."
Po powrocie do hotelu zrobiłam szybą rundę po okolicznych sklepikach i straganach szukając materaca (w nowym mieszkaniu mamy gołe łóżka). Wracając przechodziłam koło "naszego" osiedla. Szłam tam drogą już wiele razy, a dopiero dziś zauważyłam kawiarnię, piekarnię i bibliotekę - wszystko tuż. Widocznie w mojej głowie proces zadomowiania właśnie się rozpoczął.
