Z pisaniem mi ostatnio całkiem nie po drodze, ale zdjęć mam dostatek. Pojawi się więc parę zaległych relacji. Pierwsza: Ladakh part 2 - z lipca.
***
Słowo w Ladakh uniwersalne - Juley. Znaczy dzień dobry, zapraszam, dziękuję. Jest wszechobecne, słyszysz je w każdej restauracji, sklepie. Ale nie tylko na użytek turystów, tak samo witają się tutejsi. Z uśmiechem zazwyczaj.
***
W górach nie ma schronisk, śpi się w namiotach albo w homestayach - w kamiennych domach w wioskach w środku niczego. Idzie się do nich czasem 2h, czasem dzień. Najmniejsza w wiosek liczyła jeden dom. Największa - dziewięć. Woda w rzece, ew. w beczce czy zbiorniku. Jedzenie bardzo proste, wegetariańskie. Przed każdą wioską dobry duch strzegący wioski i mieszkańców - symbol obwieszony flagami modlitewnymi.
