Mam parę teorii. Łączę
to na przykład z indyjską pogodą ducha, własnym przekonaniem, że mało co jest
czarno-białe oraz pysznym jedzeniem. Nie, nie jest to zamknięta lista :-) A dziś
odkryłam jeszcze jeden powód. Panie i Panowie - Indie
są jak Polska.
To jest miejsce, gdzie wkurza
mnóstwo spraw. Korki, śmieci na ulicach, smutne wiadomości o brutalnych przestępstwach, biurokracja,
bieda ludzka. Oraz nigdy nie wiesz, kiedy coś Cię rozczuli. Dzisiaj był to starszy
rolnik przedający warzywa z przyczepki, broniący się przed przyjęciem 5 rupii
więcej (nie miałam drobnych) i wciskający w zamian drugą rzodkiewkę. I
dziewczyna obok, szeroko uśmiechnięta i zapewniająca, że ona u niego zawsze
kupuje i warzywa są tu najlepsze – i że
rzodkiew się przecież nie zepsuje w lodówce. Każde z innej bajki, pośmialiśmy
się chwilę razem.
To nie o słynne indyjskie kontrasty chodzi, a o emocje, które to miejsce potrafi obudzić.
